Dysfonia to zmiana głosu na twardy, niższy, bezdźwięczny, o nieczystej intonacji. Powstaje w wyniku nagromadzenia śluzu na więzadłach głosowych. Jest to zaburzenie spowodowane obniżonym napięciem mięśni krtani. Jest przypadłością osób, które pracują głosem, a więc aktorów, śpiewaków, lektorów, spikerów, prezenterów. Jest to również częsta choroba zawodowa nauczycieli.

Dysfonię charakteryzuje zmiana barwy głosu. Głos robi się chrapliwy albo ostry, matowy lub piskliwy, świszczący, zduszony. Staje się zbyt cichy lub zbyt głośny, bardzo wysoki lub zbyt niski. Może pojawić się też chrypka lub pewne nawyki kompensacyjne, np. stałe pochrząkiwanie albo nawykowy kaszel. Patologicznej zmianie głosu może towarzyszyć uczucie suchości w gardle, pieczenie, ból w czasie mówienia, a także silne napięcie mięśni twarzy, krtani, szyi, ramion, a nawet brzucha.

Zobacz także: Konsultacja laryngologa